Pierwsza wymiana papieru w deskorolce – DIY

deskorolka

Grip, czyli papier ścierny na blacie to jeden z ważniejszych elementów deski, gdyż to on ma bezpośredni kontakt z butem, dzięki niemu możliwe jest wykonywanie tricków, akrobacji czy wyskoków. Ale jak wszystko, grip także się niszczy – wystarczy, ze wejdziesz w kałużę, staniesz później na desce i plama gotowa. Nie zmieniasz gripu codziennie, ale raz na miesiąc czy dwa, w zależności od stopnia zużycia, to już konieczność. Poniżej znajdziesz kilka przydatnych informacji jak to zrobić samemu.

Umieszczenie nowego papieru jest o wiele łatwiejsze niż może się wydawać. Aby zacząć, musisz zgromadzić następujące rzeczy:

Deck deskorolki – To oczywiste.

Nowy arkusz papieru – Nie zalecamy kupowania najtańszego, jaki możesz znaleźć. Tanie papiery tracą z czasem swoje właściwości. Warto zainwestować w dobrą markę.

Żyletka – Wiele sklepów sprzętowych sprzedaje żyletki, ale wystarczy taka najzwyklejsza. Można także użyć noża, im ostrzejszy tym lepiej.

Śrubokręt – Można użyć dowolnego narzędzia, które jest metalowe i zaokrąglone. Będziesz nim pocierał papier, który w zasadzie jest papierem ściennym. Upewnij się, więc, że jest to metalowe narzędzie i nie będzie więcej nikomu potrzebne.

Nożyczki – Z pewnością się przydadzą poza żyletką.

Kiedy już zgromadziłeś wszystkie powyższe elementy, jesteś gotowy, aby przejść do kroku drugiego! Ale zanim to zrobisz, odkręć trucki, gdyż mogą przeszkadzać w naklejaniu nowego papieru.

Wybierz design

Jedynie Twoja wyobraźnia jest ograniczeniem dla wzorów i stylów deskorolki. Możesz pokryć papierem cały deck, można wyciąć wzory w papierze albo pokazać niektóre grafiki rady lub kolorów. Pozostawienie widocznej, nawet niewielkiej grafiki to łatwy trik, który sprawi, ze deska będzie wyglądała nietuzinkowo. Wiele desek posiada właśnie takie nadruki, inne natomiast są w jednolitym kolorze. Jeśli masz tą drugą podczas naklejania papieru możesz pokazać trochę koloru. Na którąkolwiek wersje się zdecydujesz będziesz postępował według tej samej procedury.

Docinanie papieru

Do projektu z widoczną grafiką przetnij papier, tak, aby po każda część była ucięta z nadmiarem. Będziesz używał tych dwóch kawałków. Końce papieru będą umieszczone tuz obok grafiki. Upewnij się, że brzegi są proste. Tak, więc, połóż papier przy grafice, rozciągnij go do ogona i zaznacz gdzie chcesz uciąć. Następnie utnij koniec gripu pozostawiając niewielki jego nadmiar na ogonie. Zrób to samo z drugim kawałkiem papieru – ponownie przyłóż do grafiki, rozprostuj na desce i przytnij z nadmiarem. Przycinaj ostrożnie, przecież nie chcesz mieć na brzegach deski pozostawionych dziur. Przytnij także po jednym z rogów każdego kawałka papieru, aby łatwiej go odkleić.

Następnie kawałek taśmy, który ci został umyj, aby przetrzeć nim całą deskę, oczywiście pomijając obszar grafiki. To sprawi, że papier znacznie lepiej będzie trzymał się powierzchni deskorolki. Jeśli naklejasz go na całą powierzchnię deski – przetrzyj ją całą. Upewnij się, że czynność tą dokładnie wykonasz przy brzegach deskorolki – to tu papier musi trzymać się najlepiej.

Naklejanie papieru

Teraz weź jeden z arkuszy i odklej go odrobinę. Potem bardzo powoli naklej go, tuż przy grafice, którą chcesz pozostawić widoczną. Upewnij się, że jest prosto i dociśnij papier delikatnie do deskorolki. Następnie zacznij ostrożnie dociskać resztę papieru, jednocześnie odklejając resztę folii znajdującej się na jego spodzie. Mocno dokładaj papier do powierzchni deski. Bardzo ważne, aby robić to powoli w celu uniknięcia pęcherzyków powietrza. To samo wykonaj z drugą częścią papieru. Jeśli pomimo ostrożności pojawia się bąble powietrza można się ich pozbyć nakłuwając igłą papier i wyciskając zgromadzone powietrze.

Wykończenie

Kiedy już cały papier jest naklejony na deck, powinien on wystawać poza krawędzie deski. Weź śrubokręt i zaznacz nim obrys deskorolki. Musisz mocno wciskać koniec śrubokręta w brzeg deski, aby dobrze dokleić papier w tym miejscu oraz by zaznaczyć miejsce, gdzie powinien się kończyć grip tape. Może to wymagać nieco siły i na pewno nie będzie łatwo szło, ponieważ papier ścierny przeznaczony do deskorolek ma dość grube ziarna. Krawędź śrubokręta z pewnością się zużyje podczas tej czynności.

Obcinanie brzegów papieru

Do tej czynności przyda się żyletka, albo bardzo ostry nóż. Musisz obciąć nadmiar papieru wzdłuż zaznaczonej śrubokrętem białej linii. Postaraj się, żeby twoje ciecia były długie i gładkie, aby zapobiec postrzępionym krawędziom. Dlatego też sugerujemy użyć żyletki, nóż może nie być wystarczająco ostry. Gdy wszystkie boki są już docięte możesz przetrzeć krawędzie śrubokrętem, aby nic się nie zaczepiało, wówczas przejście pomiędzy końcem papieru a powierzchnią deski będzie gładkie.

Po tych wszystkich zabiegach Twoja nowa deska jest całkowicie pokryta papierem. Wystarczy zamontować kółka, przykręcić trucki i deskorolka będzie gotowa do użycia. Pokrycie decku dobrej jakości papierem zapewni dobrą przyczepność, a co za tym idzie umożliwi wykonywanie najróżniejszych tricków i ewolucji.

Zapraszamy na www.360sklep.pl

Artykuł sponsorowany

Poradź sobie z reumatoidalnym zapaleniem stawów!

leczenie-reumatyzmu

Bolą Cię stawy? Sztywnieją Ci palce? Zauważasz, że coraz częściej masz obrzęk stawów? Nie czekaj, to może być reumatoidalne zapalenie stawów! Nie pozwól by choroba przekreśliła Twoje życie. Już dziś dowiedz się jak z nią skutecznie walczyć!

Czym jest reumatoidalne zapalenie stawów?

Jest to przewlekła choroba zapalna, która atakuje stawy oraz inne narządy. Ma podłoże autoimmunologiczne. RZS jest chorobą tkanki łącznej, charakteryzuje się nieswoistym, symetrycznym zapaleniem głównie małych i średnich stawów. Nieleczone powoduje zniekształcenie stawów, przykurczów, upośledza ich funkcje, a w skrajnym stopniu – destruuje. Przebiega z okresami remisji i zaostrzeń. Do najczęstszych objawów należą:

  • ból;
  • sztywność;
  • obrzęki;
  • tkliwość stawu;
  • ograniczenie ruchomości;
  • deformacja stawów.

Często dotykają rąk oraz stóp, ale mogą też występować w innych częściach ciała. Przy wczesnym rozpoznaniu możliwe jest zahamowanie rozwoju choroby, zmniejsza się ryzyko powikłań oraz istnieje duża szansa na normalne funkcjonowanie. Jest to choroba bardzo podstępna. Często objawy RZS są mylone z grypą – występuje uczucie osłabienia, podwyższona temperatura czy bóle mięśni. Reumatoidalne zapalenie stawów jest chorobą systemową i może atakować też inne narządy. Warto zatem dobrze ją zdiagnozować, ponieważ nierozpoznana może doprowadzić do niebezpiecznych powikłań. Do najczęstszych należą:

  • guzki reumatoidalne;
  • miażdżyca;
  • zapalenie naczyń krwionośnych;
  • zapalenie opłucnej;
  • choroba niedokrwienna i zawał serca;
  • zaburzenia hematologiczne;
  • zaburzenia nerwowe;
  • choroby nerek.

Rozróżnia się w medycynie trzy typy zapalenia stawów:

  • I typ – z samoistną remisją, przebiega bardzo łagodnie, podatny na leczenie;
  • II typ – z łagodnym postępem choroby, stan stały, powolne zmiany stawowe, mała reakcja na leczenie farmakologiczne;
  • III typ – z progresją mimo leczenia, ciężki przebieg, szybki i stały postęp zmian zapalnych, szybki rozwój niepełnosprawności chorego.

Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów jest indywidualne i zależy od stopnia zaawansowania choroby. Jedno jest pewne – im wcześniej wykryta, tym większe prawdopodobieństwo remisji.

Kogo dotyka RZS i jak je leczyć?

W krajach bardziej rozwiniętych na reumatoidalne zapalenie stawów choruje 1 na 100 osób. Większość pacjentów to kobiety – jest ich trzy razy więcej niż mężczyzn z zapaleniem stawów! RZS ujawnia się pomiędzy 30 a 50 rokiem życia, rzadziej wcześniej, choć są znane w medycynie przypadki zachorowań wśród młodzieży, tłumaczy lek. med. Agnieszka Rapa specjalista reumatolog. Niestety – ciężko jest leczyć reumatoidalne zapalenie stawów. Wciąż są trudności z ustaleniem konkretnych przyczyn tej choroby. Nieznany bliżej czynnik powoduje stymulację błony maziowej, która wyściela staw do odpowiedzi zapalnej. Powiększa się i następnie niszczy przylegające struktury stawu takie jak chrząstka, więzadła, kości, ścięgna. Początkowo przejawami RZS jest ból i obrzęk, a następnie zniszczenie i utrata ruchomości. Istotny jest właśnie ten proces zapalny, który dzieje się wewnątrz stawu. Prawdopodobnie na rozwój choroby wpływają inne czynniki, wśród nich wymienia się:

  • obciążenie genetyczne;
  • palenie papierosów;
  • sytuacje stresowe;
  • defekt układu odpornościowego;
  • płeć;
  • zakażenia.

Jeśli już istnieje ryzyko zachorowania na reumatoidalne zapalenie stawów to istnieje kilka metod diagnozy. Są to badania laboratoryjne (morfologia krwi, RF, Anty – CCP, OB, CRP). Często wykonuje się badania obrazowe. Należą do nich:

  • RTG;
  • ultrasonografia;
  • rezonans magnetyczny;
  • tomografia komputerowa.

Główną metodą leczenia  RZS jest leczenie farmakologiczne. Istotną rolę odgrywają leki modyfikujące przebieg choroby, tzw. LMPCh. Zapobiegają rozwojowi choroby, niszczeniu stawów, pozwalają zachować sprawność i normalnie funkcjonować. Powinno się przyjmować leki jak najszybciej po zdiagnozowaniu reumatoidalnego zapalenia stawów. Poza lekami powinno stosować się leczenie zachowawcze, do których należą:

  • ćwiczenia;
  • odpowiednia fizykoterapia;
  • dobrze dobrany sprzęt ortopedyczny (laski, kule itp.);
  • dostosowywanie otoczenia do niesprawności;
  • dieta;
  • odpoczynek.

Mimo wielu nowoczesnych metod reumatoidalne zapalenie stawów jest ciężką chorobą i bardzo nikły procent pacjentów z nią wygrywa. Zazwyczaj po odstawieniu leków RZS nawraca. Mimo tego należy postawić na odpowiednie leczenie, które zapewni jedynie specjalista reumatolog – mówi lek. med. Agnieszka Rapa. Poznaj skuteczne metody zwalczania reumatoidalnego zapalenia stawów w naszych klinikach: http://profmed.com.pl/poradnie

Artykuł sponsorowany

Sportowe urazy stawów

urazy-stawow

Uprawiając sport, zwiększamy wydolność swojego organizmu, poprawiamy ogólne samopoczucie i unikamy wielu chorób wynikających w dużej mierze z braku ruchu. Jednak wszędzie tam, gdzie można osiągnąć duże korzyści, można ponieść i straty. W tym wypadku – odnieść kontuzję.

Gdy nasz organizm pracuje na granicy swoich możliwości po to, by stale podnosić poziom wytrzymałości i zyskiwać siłę, łatwo jest pójść o krok za daleko i nabawić się urazu. Czasem jednak uraz nie wynika z naszego niedopatrzenia. Każdy sportowiec od czasu do czasu doznaje kontuzji i od jego determinacji oraz od profesjonalizmu otaczających go ludzi (trenerzy, fizjoterapeuci, lekarze) zależy, jak szybko powróci do formy. Nawet uprawiając sport rekreacyjnie, musimy być przygotowani na ryzyko urazu. Najczęściej będzie to uraz stawu.

Urazy stawu kolanowego

Staw kolanowy ulega największym przeciążeniom (szczególnie podczas biegu oraz ćwiczeń z obciążeniem) i jest najbardziej narażonym na urazy stawem w naszym organizmie. Jeżeli już dojdzie do urazu, czyli więzadła przestaną trzymać kolano w odpowiedniej pozycji, koniecznie należy usztywnić kolano, stosując tzw. ortezę. Do tego dochodzą zabiegi fizjoterapeutyczne oraz indywidualnie dobrane ćwiczenia – wszystko pod okiem lekarza rehabilitanta i fizjoterapeuty.

Zapobieganie urazom stawu kolanowego

W stawie kolanowym najbardziej narażone na urazy są łąkotki, które umożliwiają ruch obrotowy przy zgięciu kolana. Aby chronić je podczas uprawiania sportu, zaleca się noszenie specjalnych ochraniaczy na kolana oraz stosowanie odpowiedniego obuwia. Nie bez powodu mamy tak szeroki wybór obuwia sportowego, podzielonego na wiele kategorii zależnie od rodzaju uprawianego sportu. Amatorzy powinni pamiętać o rozgrzewce (profesjonaliści na pewno mają dopracowane wszystkie elementy treningu, więc im nie trzeba o tym przypominać) oraz o stopniowym zwalnianiu tempa pod koniec ćwiczenia.

Urazy stawu skokowego

Staw skokowy jest na co dzień jeszcze bardziej obciążany niż staw kolanowy, i równie często ulega urazom. Skręcenie stawu nie jest tak poważne jak jego zwichnięcie, ale zdarzają się skręcenia ze znacznym uszkodzeniem. W stawie skokowym urazowi może ulec więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL) lub więzadło skokowo-piętowe (CFL). W każdym przypadku konieczne jest wykonanie zdjęcia rtg i ocena przez lekarza, czy doszło do uszkodzenia. Od tego uzależniamy dalsze postępowanie i rehabilitację. Przy zwichnięciu stawu konieczna jest repozycja, czyli nastawienie go, a nierzadko nie obejdzie się także bez zabiegu operacyjnego. Skręcenie stawu skokowego może być delikatne, czyli przyjąć postać naciągnięcia. Trochę poważniejsze jest skręcenie II stopnia, czyli naderwanie, a najpoważniejszy, III stopień urazu stawu skokowego, oznacza zerwanie wiązadeł otaczających staw i uszkodzenie torebki stawowej.

Przy skręceniach nie wystarczy samo rtg, dlatego wykonuje się usg, a czasem także rezonans magnetyczny. Na pewno konieczne jest unieruchomienie stawu, okładanie go lodem oraz utrzymywanie kończyny w uniesionej pozycji. O reszcie działań decyduje lekarz i rehabilitant.

Urazy stawu łokciowego

Tak zwany „łokieć tenisisty” to przypadłość nie tylko osób grających w tenisa, badmintona czy golfa („łokieć golfisty” dotyczy wewnętrznej strony stawu łokciowego), ale także… osób wiele czasu spędzających nad klawiaturą komputera czy lubiących robótki ręczne. Najczęściej wynika on z ciągłego wykonywania powtarzalnych czynności i przeciążenia stawu. W stawie łokciowym mamy mało więzadeł odpowiadających za ruch, a więc możliwy jest naprawdę niewielki zakres ruchu – bardzo łatwo tym samym o urazy. Leczenie trwa długo, i polega głównie na stosowaniu zabiegów fizjoterapeutycznych, takich jak laseroterapia, UD, krioterapia, ESW i masaże. Dodatkowo stosuje się preparaty farmakologiczne w celu likwidacji stanu zapalnego i szybszej regeneracji stawu. Podczas okresu rekonwalescencji ważne jest stosowanie opasek i stabilizatorów łokcia z wkładkami uciskającymi miejsce poniżej nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego – tego typu produkty znajdziemy w specjalistycznych sklepach ze sprzętem rehabilitacyjnym (np. juventas.pl).

Artykuł sponsorowany

Refundacja NFZ – problemy w jej uzyskaniu oraz dylematy przy wyborze produktu

refundacja-sprzetu-medycznego

Obserwujemy, że duża grupa naszych użytkowników dowiaduje się o możliwości refundacji NFZ poszukiwanego sprzętu dopiero na naszej stronie Ortopedio.pl. W tym celu udostępniliśmy generator wniosków NFZ jak również klarowny wykaz kodów NFZ wraz z limitami i pasującymi do nich produktami.

…z drugiej strony jest to dość przykre, że osoba poszukująca sprzętu rehabilitacyjnego oraz ortopedycznego dla siebie czy swoich bliskich nie jest o tym fakcie edukowana w swojej przychodni. Musimy pamiętać o tym, że tym sprzętem interesujemy się dopiero gdy coś się wydarzy. Refundacja NFZ sprzętu medycznego nie jest sprawą tak oczywistą jak realizowanie recepty w aptece.

W naszej codziennej pracy dotykamy dość delikatnej sfery życia czyli ludzkiego nieszczęścia. Gdy dołożymy do tego jeszcze fakt, że nasze produkty generalnie do najtańszych nie należą to ta refundacja NFZ urasta do rangi ratującej życie (myślę tutaj o takich produktach jak wózki inwalidzkie czy sprzęt przeciwodleżynowy). Dlatego uważam, że proces edukacji zaczynać powinien się zaraz w gabinecie lekarskim a nie na stronach internetowych (choć z drugiej strony lepszy rydz niż nic).

Gdy jednak takiemu pacjentowi uda się dowiedzieć, że na produkty medyczne potrzebne do codziennego funkcjonowania należy się refundacja wtedy nasza droga wygląda następująco:

– wizyta u odpowiedniego specjalisty posiadającego kwalifikacje do wypisania wniosku na konkretny segment produktowy (i to też nie jest takie oczywiste bo np. lekarz pierwszego kontaktu wypisać może tylko sprzęt pomocniczy oraz balkoniki/podpórki). WAŻNE! Wizyta odbyć się musi w ramach NFZ – na wizycie prywatnej takiej możliwości nie ma.

– następnie wizyta w oddziale NFZ. WAŻNE! Oddział do którego przynależymy pod kątem miejsca zamieszkania/zameldowania. Dlatego gdy przykładowo mieszkamy w Gdańsku a zameldowanie mamy w Zakopanem to wniosek musi pojechać do Zakopanego. Swoją drogą, przecież przed każdą wizytą w ramach NFZ recepcja przychodni sprawdza czy widniejemy w EWUSIu! Wiec skoro tam widniejemy ze statusem UBEZPIECZONY to przecież jasnym jest, że przysługuje nam refundacja NFZ… Na pierwszy rzut oka dla osoby postronnej może się wydawać, że przecież nie jest to aż tak duże utrudnienie by udać się do NFZ w celu „podbicia” wniosku – jednak tutaj chciałbym przypomnieć, że osoby potrzebujące naszego sprzętu rehabilitacyjnego często nie mają możliwości poruszania się a zaopatrzenie powinno być wykonane w możliwie najkrótszym czasie.

– ostatni krok to dobór produktu. Jest to według mnie najtrudniejszy i najważniejszy krok w całej układance a decyzji nie powinniśmy podejmować pochopnie. Należy pamiętać, że każdy produkt został stworzony w danym określonym celu – chcę przez to powiedzieć, że nie ma produktów uniwersalnych na wszystko.

Na koniec życzę wszystkim by tej refundacji nigdy nie potrzebowali. Jeżeli jednak zajdzie taka potrzeba to sprawdźcie Internetowy Sklep Ortopedyczny Ortopedio.pl.

Pozdrawiam i nie polecam się na przyszłość

Adam Rudnicki

Artykuł sponsorowany

Więzadła stawowe – najczęstsze urazy

Więzadła stawowe - najczęstsze urazy

Do uszkodzenia więzadeł kolana dochodzi w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, wtedy, gdy kolano znajdzie się w nieprawidłowej pozycji,a po drugie, gdy kolano jest obciążane podczas codziennych czynności w nadmierny sposób. Urazy więzadeł powodują niestabilność stawu – co jest szczególnie dokuczliwe w przypadku stawu kolanowego i skokowego. Czytaj dalej Więzadła stawowe – najczęstsze urazy

Łokieć golfisty

Łokieć golfisty

Łokieć golfisty to dolegliwość dotykająca osoby, które stale powtarzają pewne ruchy. Oczywiście, rozwija się u golfistów, ale znacznie częściej jej ofiarą padają osoby, które grają w tenisa i badmintona, a także te, które pracują manualnie. O wiele częstszą przyczyną tej choroby niż golf, jest pisanie przy komputerze w nieprawidłowej pozycji. Czytaj dalej Łokieć golfisty

Urazy stawu kolanowego

Wysłano do Urazy stawu kolanowego

Staw kolanowy to najbardziej narażony na uszkodzenie staw w naszym organizmie. Jego budowa jest silna, ale w przypadku urazu, ochrona nie jest wystarczająca. Uszkodzenia stawu kolanowego mają tendencję do powracania. Więzadła kolana stabilizują go przed ruchami na boki – dzięki nim kolano daje nam pewną podporę. Uszkodzenia więzadeł kolana powoduje niestabilność i dalszą degradację stawu. Czytaj dalej Urazy stawu kolanowego